11 اردیبهشت ماه 1390
خبر اینکه حدود یک ماه یک ماه و نیمی میشه که آخرین مرواریدهای شیری دخترم هم در اومده و دندونهای شیریش کامل شد و البته مسواک زدن هم چندان براش خوشایند نیست ولی تحمل میکنه.وقتی هم که براش خمیر دندون استفاده میکنم خوشش میاد و میتونه با آب قل قل کنه و خمیر دندونها رو قورت نده.این اصطلاح " قل قل " رو هم نمیدونم کی اختراع کرده ولی ما در این مورد بکار میبریم!
خبر دیگه اینکه یک ماهی هم میشه دیگه تو قسمت پارک تخت و پارکش نمیخوابه.تو تخت بزرگش میخوابه و دو تا از نرده های گوشه تختش رو جدا کردیم و خودش میتونه بره و بیاد.البته تخت کوچکش هم کنار تختش گذاشتم برای احتیاط. دو سه شب اول چون براش خیلی جالب بود چندین بار میومد بیرون و هر دفعه یه کاری داشت.......آخه جیش دارم........آخه گرسنه ام بود اومدم بیرون...........آخه خسته نیستم........
صبح هم میاد تو اتاقمون و میگه صبح بخیر......یه موقهایی هم هوا تاریکه بهش میگم آرام صبح نیست و با سلام و صلوات میفرستمش تو تختش.......مثل همیشه هم خواب فرشته ها رو میبینه......خانواده فرشته........بابا فرشته سبیل داره و مامان فرشته هم ریمل زده با رژلب صورتی.بچه فرشته ها هم با آرام توپ بازی میکنه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر