خاله پروانه

14 تیر 1390

خاله پروانه مربی موسیقی کلاس آرام بود.اردیبهشت ماه پارسال (1389) من به همراه آرام در کلاس موسیقی مادر و کودک موسسه بادبادک شرکت کردیم و بالاخره چهار ترم تموم شد و یک سال گذشت و ما با خاله پروانه مهربون خداحافظی کردیم.

اوایل تیر کلاس تموم شد .نمیخواستیم که تو این کلاس به بچه ها چیزی یاد بدیم نمیخواستیم بچه ها رو مجبور کنیم مثل مدرسه یه جا بشینن دست به سینه......میخواستیم در کنار بچه ها باشیم و حضور در اجتماع رو یادشون بدیم میخواستیم به بچه ها کار گروهی رو یاد بدیم.....میخواستیم دوستی رو بهشون نشون بدیم....خلاصه میخواستیم در کنار بچه ها خوش باشیم.

تو کلاس شعر میخوندیم بازی میکردیم و ساز میزدیم و به موسیقی گوش میکردیم.شعر سلام بعد هم زدن ساز و آخر کلاس هم بازی.

همه مامانها و بچه ها میخوندیم و هماهنگ با موسیقی عمل میکردیم.بعد هم به هر کدوم یه ساز داده میشد و ساز میزدیم در آخر هم با موسیقی بازی میکردیم.بازی خاله بزغاله که بچه ها عاشقش بودن بازی گرگم و گله میبرم و یه بازی دیگه که توش کلاغ و روباه داشت و من هیچ وقت شعرش رو یاد نگرفتم!

تو این مدت آرام تو خونه نقش خاله پروانه رو بازی میکرد و شاگردهای کلاسش هم دوستهاش بودن.....با تک تکشون حرف میزد و البته نقش هر کدوم رو هم بازی میکرد با طبلکش برای من آواز میخوند و همیشه قبل از کلاس میگفت من ساز سوراخ رو میخوام سازسوراخ همون دایره زنگی بود.یکی دو ترم اول دخترکم سر کلاس شنونده بود و فقط تو خونه حرکات رو انجام میداد بعد از اون تو کلاس هم با بچه ها و هماهنگ با خاله پروانه و آهنگ حرکات رو انجام میداد و ساز میزد. البته سازها همون طبلک و دایره و دایره زنگی و چوب و......بود.ازهمه بامزه تر چوبها بود که با سی دی میزدیم و من از دیدن بچه ها در این حال و البته مامانهاشون کیف میکردم.کل کلاس بیشتر از نیم ساعت طول نمیکشید ولی هممون به ذوق دیدن هم هر هفته سر کلاس حاضر میشدیم.

جلسه آخر هم مامانها زحمت کیک و آبمیوه رو کشیده بودن بعد هم بچه ها بردیم پارک ملت.....من هم از فرصت استفاده کردم وتا میتونستم پیاده روی کردم.

آرام هم همزمان با این کلاس یک ترم هم تو کلاسهای باله  مادر و کودک خاله نیوشا شرکت کرد.....بیشترعاشق کشیدن نقاشی در آخر کلاس بود.......ولی به خاطر حالم دیگه نتونستم بیشتراز یک ترم کلاس بریم.......هنوزم دختر کوچولو سراغ کلاس خاله نیوشا رو ازم میگیره.